Algemeen

Namibië ligt in het zuiden van Afrika en wordt in het noorden begrensd door Angola, in het uiterste noordoosten door Zambia, in het oosten door Botswana, in het zuiden door Zuid-Afrika en in het westen door de Atlantische Oceaan. Door de ligging tussen de woestijnen Namib en Kalahari is Namibië het land met de minste regenval ten zuiden van de Sahara. De meest waterrijke gebieden zijn de Oranjerivier in het zuiden op de grens met Zuid-Afrika en de Caprivistrook (tegenwoordig Zambeziregio geheten) in het noordoosten. De flora en fauna in Namibië zijn dan ook aangepast aan de kleine hoeveelheid neerslag. Zo vindt u er de bijzondere plant welwitschia mirabilis, die morsdood lijkt maar na de eerste druppels regen helemaal tot leven komt en wel honderden jaren oud kan worden. Een andere unieke plantensoort is de kokerboom, een aloësoort die het formaat heeft van een boom. De kokerboom heeft holle takken, die door de San in vroeger tijden gebruikt werden als pijlenkoker. Ten noorden van Keetmanshoop vindt u een groot kokerboombos (Quiver Tree Forest). Tijdens de bloeiperiode (juni-augustus) dragen de kokerbomen helder gele bloemen.

Ook de woestijnolifant, die u in het noordwesten van Namibië kunt tegenkomen, is een unieke soort die met aanzienlijk minder water toe kan dan de olifanten in de buurlanden. In Namibië leven zo’n 20 soorten antilopen, van de grootste (eland) tot de kleinste (Damara dik-dik). De oryx (of gemsbok), een prachtige antilope met lange spitse horens en een markante zwart/witte kop, komt voor in het wapen van Namibië. Het grootste wildpark van Namibië is het Etosha National Park, waar u o.a. olifanten, leeuwen, neushoorns, luipaarden, zebra’s, oryx en vele andere diersoorten kunt spotten. Voor vogelliefhebbers is de Caprivistrook een waar paradijs. Grote rivieren als de Kavango, Kwando en Zambezi stromen door dit gebied en trekken naast diverse zoogdieren ook de mooiste vogels aan.

Geschiedenis

De eerste bewoners waren de San (ook wel ‘Bosjesmannen’ genoemd). De grote collectie San rotstekeningen bij Twyfelfontein toont aan dat zij al rond 26.000 voor Chr. in deze regio leefden. De Nama (ook wel Khoikhoi of ‘Hottentotten’ genoemd) en Damara kwamen vele eeuwen later. Andere bevolkingsgroepen, zoals de Herero, Kavango, Tswana en Owambo, vestigden zich vanaf de 14e eeuw in dit gebied. In de 19e eeuw trokken nakomelingen van blanke boeren uit de Kaapprovincie in Zuid-Afrika en Nama-vrouwen (Oorlams) naar het noorden. Hun leider, Jonker Afrikaner, stichtte in 1840 Windhoek. Vanaf 1870 werden zij gevolgd door de (Rehoboth) Basters, net als de Oorlams van gemengde komaf, die zich vestigden rond Rehoboth. Hun leider (kapitein) was Hendrik Witbooi, een groot militair strateeg, die later een held werd in de onafhankelijkheidsstrijd.

In 1878 werd Walvisbaai deel van de Britse Kaapkolonie en bleef dat toen in 1884 de rest van het gebied een kolonie werd van Duitsland en de naam Duits Zuidwest-Afrika kreeg. Aan het begin van de 20e eeuw kwamen de Nama en Herero tegen de Duitsers in opstand, maar zij verloren hun strijd en werden in aantal gedecimeerd. Tijdens de Eerste Wereldoorlog veroverde Zuid-Afrika het land op de Duitsers, waarna het een protectoraat van Zuid-Afrika werd. In de jaren daarna deed ook hier de apartheid zijn intrede en werd het onderdeel van de binnenlandse politiek, met alle gevolgen van dien voor de lokale – niet-blanke – bevolking. In de jaren ’60 ontstond een hevige strijd tussen de verzetsbeweging SWAPO en de Zuid-Afrikaanse bezetter, die uiteindelijk leidde tot de onafhankelijkheid in 1990. Het land kreeg toen ook zijn huidige naam: Namibië. Tot 1994 bleven Walvisbaai en enkele eilanden voor de kust nog in handen van Zuid-Afrika.

De eerste president van de onafhankelijke republiek Namibië was Sam Nujoma. Hij was leider van SWAPO in de onafhankelijkheidsstrijd, maar SWAPO legde de wapens neer toen het pleit beslecht was en is sindsdien de grootste politieke partij van Namibië. Namibië is politiek gezien een stabiel land met een democratisch meerpartijenstelsel. Er is een strikte scheiding tussen de drie machten (wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht).

De economie draait voor het grootste deel op mijnbouw (o.a. diamant, uranium, koper, lood, zink), landbouw, visserij en toerisme.